Koekenpannen zonder PFAS

Een koekenpan zonder PFAS bakt het makkelijkst met keramische coating

Voor het gemak van loslatend bakken met weinig vet is een keramische coating de makkelijkste keuze: een ei of stuk vis glijdt zo uit de pan. Onbewerkt roestvrij staal en gietijzer vragen meer techniek, maar belonen dat met duurzaamheid en een betere korst bij aanbraden. PFAS is een verzamelnaam voor stoffen die vroeger de anti-aanbaklaag vormden en pas schadelijk zijn bij langdurige oververhitting; met een pan zonder PFAS komen ook bij hoge temperatuur geen van die stoffen vrij. Bak je vooral snel en dagelijks, dan is keramiek het handigst; wil je stevig schroeien, dan is onbewerkt materiaal geschikter. Zo kies je op je manier van koken.

Keramiek of roestvrij staal: welke koekenpan zonder PFAS gaat langer mee?

Onbewerkt roestvrij staal en email gaan het langst mee en houden bij goed onderhoud jaren tot decennia stand, terwijl een keramische coating na verloop van tijd slijt en je die uiteindelijk vervangt. Een gemiddelde coating-pan houdt zo'n vijf tot zes jaar bij goed gebruik, terwijl een vormvaste meerlaagse RVS pan als de Demeyere 7-laags met dertig jaar fabrieksgarantie een leven lang meegaat. Zacht keukengerei en matig vuur rekken de levensduur van een coating. Zoek je die duurzaamheid ook in kook- en braadpannen, bekijk dan de bredere pfas vrije pannen.

Waar let je op als je zonder PFAS op inductie bakt?

Ook een PFAS-vrije koekenpan heeft een magnetische bodem nodig om op inductie te werken. Roestvrij staal en gietijzer voldoen bijna altijd; bij een keramische pan hangt het van de bodem af, dus controleer die met een magneet. Een dikke, vlakke stalen bodem maakt goed contact met de kookzone en verspreidt de warmte, terwijl een dunne aluminium geperforeerde bodem juist trager en ongelijk opwarmt. Voor meer minerale opties zie de keramische pannen.